Erik Ruis fietst Les Cîmes de Waimes - 10 mei 2018

Les Cîmes de Waimes

Afgelopen woensdag afgereisd naar België om daar op donderdag 10 mei voor de tweede keer deel te nemen aan de  MTB marathon van Les Cîmes de Waimes. Uitvalsbasis voor deze dagen was op de camping Oos Heem waar ik en Gonny de komende dagen zouden verblijven. Dit keer als onderkomen een safaritent gehuurd, omdat de weersvoorspellingen niet al te best weer aangaven.

Voorspelling voor donderdag racedag waren helaas wat minder mooi dan de afgelopen dagen. Temperatuur was van 25+ terug gegaan naar net 10 graden en lichte regen. Niet heel motiverend om te rijden. Na het ontbijtje toch maar op de fiets gesprongen en naar de start gereden. Starten in Waimes gaat in waves die om de 10 minuten vertrekken. Per wave 200 man. Helaas  heb ik mij wat laat ingeschreven en daarom pas 40 min later kunnen vetrekken als wave 1.  Op zich wel goed dat er in verschillende tijdsblokken wordt gestart alleen is het wel handig als de langere afstanden eerst mogen vertrekken.

Na de eerst klim stuiten ik al op de eerste langzamere deelnemers van de wave voor mij.  Veel tijd verloren door langzamere deelnemers op de vele mooie technische Singeltracks die Waimes heeft. Veel stukken moeten lopen of echt stil staan. Hierdoor kom je slecht in je ritme en wil daardoor de verloren tijd goed maken wat je later weer opbreekt. Dit ging zo door tot km 30, daarna loste het oponthoud op en kon ik mijn ritme oppakken.

Door de regen van de afgelopen nacht was het parcours op sommige stukken verraderlijk glad geworden. Modder en boomwortels is geen ideale combinatie en ik heb een aantal deelnemers een behoorlijk klap zien maken. Goede techniek en een juiste bandenspanning is dan wel een must. Na de eerste lus te hebben gereden besloten dit jaar niet voor de 90 km te gaan maar eerder af te draaien en de 70 km te rijden. Dit was al pittig genoeg. Het weer was nog steeds niet helemaal top af en toe nog regen en een fris windje. Laatste 10 km van Waimes  zijn altijd zwaar en zaten nog een aantal technische stroken in waar de concentratie goed moet zijn om niet van de fiets te stuiteren.

De hele tocht zonder brokken of pech kunnen uitreden en tevreden over het resultaat. Uiteindelijk bij de masters 2 als 33ste gefinisht in een tijd van 4 uur en 7 minuten. In totaal op de 70km als 115de  geëindigd van de 500 deelnemers. Daarna nog tot zondag in België verbleven een paar mooie ritjes op de Bootie kunnen maken in de Ardennen samen met Gonny. Volgende wedstrijd is op 20 mei in Emmelshausen Duitsland.

Erik Ruis

Hel van Groesbeek met Willemieke Meinders

De hel van Groesbeek

Afgelopen zondag 8 april, zijn Erik en ik (Pieter) afgereisd naar het plaatsje Groesbeek voor de mountainbike marathon “De Hel van Groesbeek”. Onderweg in de auto verbaasde Erik zich weer dat ik weer een vaste voorvork in zijn fiets had. In Nederland kan je toch overal met een vaste voorvork rijden, was mijn uitleg.

Het weer zag er goed uit, dus toen we er waren konden we gelijk kort kort (korte broek en korte mouwen) in het startvak gaan staan. We gaan vandaag voor de lange afstand, 3 rondjes van 35 km. Bij ons kwam nog staan Cees (bekende van de Crocodile Trophy).

Wij waren niet de enige van ons team, we konden nog snel een glimp opvangen van Willemiek. Zij zou vandaag bij de dames voor de 70 km gaan, een half uur later. Na de start eerste stuk over een motorcrossbaan,  waar ik gelijk Erik en Cees kwijt was. Met een inhaalslag was ik met 12 km terug bij Erik en Cees. Waarna Cees een versnelling inzette en ik een poosje in Erik zijn wiel kon hangen. Na een klein foutje was ik dat wiel ook kwijt en moest ik het verder alleen doen.

In de tweede ronde kreeg ik de smaak weer te pakken en ging het tempo weer iets omhoog. Alleen begon ik nu wel spijt krijgen van de vaste voorvork, pfff stuiter zowat van mijn fiets af.
Na mijn tweede ronde zie ik Erik staan, hij kapt ermee. Parcours was zwaar en zat er doorheen en eigenlijk vond ik het ook heel niet erg. Was nog niet moe, maar er zat ook echt geen gang in mij. Dan maar snel naar de cola en frites.

Al heel snel komt Willemiek over de finish, whow die heeft aardig door gereden en een nog snellere tijd neer gezet dan ons. Klasse Willemiek en bij je volgende marathon wil ik je verzorger zijn (-;

Desondanks een leuke marathon gereden, alleen jammer van onze laatste rondje. Mooi weer en top georganiseerd. #helvangroesbeek

Foto’s volgen!

Klik hier voor de uitslagen.

Hel van Groesbeek met Willemieke Meinders

Marathon van Oldebroek

Marathon van Oldebroek

Voor het eerst heeft afgelopen zaterdag 24 maart 2018 ATB vereniging Oldebroek de Marathon van Oldebroek georganiseerd en ik vond hem geslaagd. Ik heb de MTB Marathon van 100 km gereden. Samen met Erik Ruis had ik me ingeschreven. Maar ik wist toen nog niet dat mijn jongste dochter moest afzwemmen voor haar A-diploma. Nu kwam het heel mooi uit dat we 5 ronden hadden van 20 km. Ik had al uitgerekend dat ik die niet alle 5 kon rijden want dan was ik te laat.

Vlak voor de start, kwam ik nog 2 rijders tegen waar ik afgelopen jaar ook mee in Australië zat voor de Crocodile Trophy, Cees en Willem. Hoe leuk is dat?

Met de start had ik het gevoel al aardig te pakken en ik kon mooi mee komen met de rijders om me heen. Vandaag was alleen de tijd belangrijk, hoe lang doe ik over een rondje en hoeveel rondjes zal ik redden? Het eerste rondje dee ik in 50 min, hmmm als ik dit vol kan houden kan ik ze alle 5 rijden… Tweede rondje in 49 min. Dat ging goed, met eigenlijk best een zwaar parcours. Met een hoop keren en draaien. Dan ook nog een motorcross baan, pfff dat liep zwaar. Dan 3e rondje ook onder de 50min. Maar toen ging mn snelheid eruit, net boven de 50min. Toch ga ik nog voor het laatste rondje en heb die dan ook lekker doorgereden. Uiteindelijk heb ik 3 min verloren op de de schema van 50 min per rondje.

Erik Ruis was voor me en 66ste en ik 100ste.
Complimenten aan ATB vereniging Oldebroek!

Pieter van der Eijk


Zaterdag was de ATB Baan op ’t Loo Oldebroek het decor van de eerste Mountainbike Marathon over 60 en 100 kilometer voor dames en heren.

Het maximale aantal van 225 mountainbikers stonden aan de start voor de 100 km. Er moesten 5 ronden van 20 kilometer worden afgelegd met de start aan de Putstraat op ’t Loo. De wedstrijdbaan van de ATB Vereniging en de crossbaan van Stichting Circuit Oldebroek waren onderdeel van het wedstrijdparcours.  Pieter en Erik stonden beide aan de start van deze wedstrijd. Ondanks er geen hoogteverschil in het parcours zat was de verwachting dat het een zware wedstrijd ging worden. Parcours was op een postzegel uitgetekend en betekende heel veel draaien en keren en weinig rust. Gelukkig zaten er twee korte asfalt stroken in waar er gegeten en gedronken kon worden. Vanaf de start werd er door iedereen heel hard gereden. Inhalen was door het hoge tempo zeker in  de eerste 2 ronden niet echt mogelijk. Hierdoor was het veld 1 lang lint geworden. Verschil maken en houden met iemand die achter je zit was erg lastig. Druk houden op de pendalen en door stoempen was wel het motto in deze wedstrijd. Het zwaarste stuk van de ronde zat in de motorcrossbaan. Dit was één zuigend stuk met een paar pittige klimmetjes. Normaal ligt dit er goed bij maar vanwege de paascross waren de afgelopen woensdag testritten geweest door de motorcoureurs en was de harde laag weg gereden.
Voor een eerste wedstrijd marathon was alles perfect geregeld en wij hebben een zeer leuke wedstrijd gereden. Uiteindelijk is Erik 66ste geworden met een tijd van 4.03,11 gemiddelde van 23 km/u en Pieter 100ste met een tijd van 4.15,02 met een gemiddelde van 21km/u.

De winst ging naar Robert de Nijs in een tijd van 3.23,40 gelijk gevolgd door Gerben Mos en daarachter Anne Mark van Vlag.

Volgende afspraak is de hel van Groesbeek.

Erik Ruis