De hel van Groesbeek

Afgelopen zondag 8 april, zijn Erik en ik (Pieter) afgereisd naar het plaatsje Groesbeek voor de mountainbike marathon “De Hel van Groesbeek”. Onderweg in de auto verbaasde Erik zich weer dat ik weer een vaste voorvork in zijn fiets had. In Nederland kan je toch overal met een vaste voorvork rijden, was mijn uitleg.

Het weer zag er goed uit, dus toen we er waren konden we gelijk kort kort (korte broek en korte mouwen) in het startvak gaan staan. We gaan vandaag voor de lange afstand, 3 rondjes van 35 km. Bij ons kwam nog staan Cees (bekende van de Crocodile Trophy).

Wij waren niet de enige van ons team, we konden nog snel een glimp opvangen van Willemiek. Zij zou vandaag bij de dames voor de 70 km gaan, een half uur later. Na de start eerste stuk over een motorcrossbaan,  waar ik gelijk Erik en Cees kwijt was. Met een inhaalslag was ik met 12 km terug bij Erik en Cees. Waarna Cees een versnelling inzette en ik een poosje in Erik zijn wiel kon hangen. Na een klein foutje was ik dat wiel ook kwijt en moest ik het verder alleen doen.

In de tweede ronde kreeg ik de smaak weer te pakken en ging het tempo weer iets omhoog. Alleen begon ik nu wel spijt krijgen van de vaste voorvork, pfff stuiter zowat van mijn fiets af.
Na mijn tweede ronde zie ik Erik staan, hij kapt ermee. Parcours was zwaar en zat er doorheen en eigenlijk vond ik het ook heel niet erg. Was nog niet moe, maar er zat ook echt geen gang in mij. Dan maar snel naar de cola en frites.

Al heel snel komt Willemiek over de finish, whow die heeft aardig door gereden en een nog snellere tijd neer gezet dan ons. Klasse Willemiek en bij je volgende marathon wil ik je verzorger zijn (-;

Desondanks een leuke marathon gereden, alleen jammer van onze laatste rondje. Mooi weer en top georganiseerd. #helvangroesbeek

Foto’s volgen!

Klik hier voor de uitslagen.

Hel van Groesbeek met Willemieke Meinders